Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2014

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α' (1845 - 1913)




ΙΣΧΥΣ ΜΟΥ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α'

  
"Ισχύς Μου η Αγάπη του Λαού"

 ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΟΛΓΑ




  Σύνθεση ΠΑΖΛ και επιμέλεια παρουσίασηςΕὐάγγελος ὁ Σάμιος




1η Έκδοση 

                                                                                                         Δεκέμβριος 2014 
Σχόλιο ΠΑΖΛ: 


Ξεκινάμε μια άλλη σειρά αναρτήσεων με πολιτικά πρόσωπα της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Με το παρόν ΠΑΖΛ σκιαγραφούμε την ζωή του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄ και της Βασίλισσας Όλγας,  την μυστηριώδη δολοφονία του Βασιλέως, την καταγωγή των Ελλήνων Βασιλέων και τα κύρια επιτεύγματα που έλαβαν χώρα  την  εποχή του Γεωργίου του Α΄.  Η όλη παρουσίαση συνοδεύεται από πλήθος φωτογραφιών και οπτικοακουστικό υλικό.

Περιληπτικά αναφέρουμε τα παρακάτω:

Η Προσωπικότητα του Βασιλέως Γεωργίου Α

Ήταν συνετός Βασιλιάς ο Γεώργιος. Με υπομονή και ψυχραιμία αντιμετώπισε όλες τις εσωτερικές διενέξεις, αν και αρκετές φορές αποπειράθηκε να ασκήσει εξουσία έξω από το πνεύμα της κοινοβουλευτικής Βασιλείας.

Χωρίς να είναι εξέχουσα προσωπικότητα, Βασίλεψε για πενήντα ολόκληρα χρόνια με φρονιμάδα, καρτερία και αγαθότητα, κερδίζοντας εύκολα την αγάπη του Ελληνικού λαού. Διαβλέποντας το άστρο του Βενιζέλου τον στήριξε από την αρχή και τον βοήθησε να γίνει πανίσχυρος. Έχοντας εξάλλου πολλούς συγγενικούς δεσμούς, προσωπικές φιλίες και γνωριμίες στο εξωτερικό, είχε τη δυνατότητα να προωθεί πιο εύκολα τα συμφέροντα της χώρας στην Ευρώπη.
        Η διαλλακτικότητα και η ψυχραιμία του, του επέτρεψε, να διατηρεί ανοιχτές γραμμές με το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού κόσμου και έχοντας ιδιαίτερα μεγάλη δημοφιλία η εξουσία του παρέμενε πάντοτε σεβαστή.

Γεγονός όμως είναι πως ουδέποτε κατάφερε να φανατίσει τον Ελληνικό λαό υπέρ ή εναντίον του, επί των ημερών του το πρόσωπο του Βασιλιά δεν είχε ένθερμους οπαδούς, ούτε εχθρούς.

Σημαντικά γεγονότα και  έργα που έγιναν στην εποχή του

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ – ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ


 














Αποτέλεσμα εικόνας για εορτη ενοπλων δυνάμεων



















Τά Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου –
Ἑορτή τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων


   
Σύνθεση ΠΑΖΛ καί ἐπιμέλεια παρουσίασης:  Εὐάγγελος ὁ Σάμιος


https://1.bp.blogspot.com/-kEjCD8LBZsQ/UhOXx3FpwxI/AAAAAAAAMds/W7hJ4EF38rk/s320/%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%82+%CE%B1%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%82.jpg
2η ΕΚΔΟΣΗ
Σειρά ἀναρτήσεων: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ



  http://www.alithiafm.gr/images/____400_18.jpgΣΧΟΛΙΟ ΠΑΖΛ :   Μία από τις κυριότερες και μεγαλύτερες Θεομητορικές εορτές του έτους είναι τα «Εισόδια» της Θεοτόκου. Η Εκκλησία μας την τιμά στις 21 Νοεμβρίου, με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Η σημασία της εορτής αυτής είναι μεγάλη και ιερή. Αποτελεί τήν βάση και την αρχή για όλη την μετέπειτα ζωή της Θεοτόκου.

Όπως γνωρίζουμε, η Παναγία Θεοτόκος, γεννήθηκε από γονείς γηραιούς, τον Ιωακείμ και την Άννα, που είχαν παρακαλέσει με πολύ πόνο τον Θεό να τους δώση ένα τέκνο και να το αφιερώσουν στο Ναό Του. Πραγματικά, αυτό και έκαναν. Οταν δηλαδή η Μαρία έγινε τριών ετών την έφεραν οι ίδιοι οι γονείς της στο Ναό και την παρέδωσαν στα χέρια του Ζαχαρία του ιερέα. Αυτός την αγκάλιασε, την ευλόγησε και είπε: «Εμεγάλυνε ο Κύριος το ονομά σου σε όλες τις γενεές. Με σένα θα ευλογηθούν τα έθνη και ο Κύριος θα λυτρώση τους υιούς του Ισραήλ». Και ανέβασε την τριετή Μαρία στο εσωτερικό του θυσιαστηρίου, όπου ο Θεός την χαρίτωσε. Και ευφράνθηκε η Παναγία και με αγαλλίαση ψυχής εσκίρτησε και όλοι πνευματικά πανηγύρισαν που έμεινε στο Ναό τον Άγιο, για να αγιασθεί και να γίνει αργότερα η Μητέρα του ίδιου του Θεού.  (http://www.ecclesia.gr/greek/holySynod/commitees/art/art_eisodia_theotokou.htm)
 

Η Παναγία μας είναι η προστάτης των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδας μας και η υπέρμαχος στρατηγός. Για τον λόγο αυτόν η εν λόγω ημέρα έχει καθιερωθεί και ως ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων .




19 Νοεμβρίου 2016



Εὐάγγελος ὁ Σάμιος

Προφήτου Ἀβδιοῦ

Ἒκδοση 2η

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Το μεγαλείο της Ρωμανίας (Βυζαντίου ) - Ρωμηοσύνης (Ελληνισμού) διαλαλούν Ανατολή και Δύση.


http://www.nobile.gr/contentfiles/articles_photo/istoria/B7.jpg 
























 Σύνθεση ΠΑΖΛ και επιμέλεια παρουσίασηςΕὐάγγελος ὁ Σάμιος






1η Έκδοση

Σειρά αναρτήσεων: Αναζητώντας την ξεχασμένη ταυτότητά μας
                                                                                                                                                                   

      Σεπτέμβριος 2014 



Σχόλιο ΠΑΖΛ:  Συνεχίζοντας την σειρά αναρτήσεων με θέμα ¨Αναζητώντας την ξεχασμένη ταυτότητά μας¨ θα σας παρουσιάσω τέσσερεις αναρτήσεις για να δούμε πως βλέπουν Έλληνες και μη Έλληνες το Βυζάντιο (Ρωμανία) και την Ρωμηοσύνη.



            Ξεκινάμε με τον σερ Στήβεν Ράνσιμαν, όπου στην πρώτη ανάρτηση με θέμα “Το Βυζάντιο κι εμείς” μας φανερώνει ότι  το ποσοστό των Αμερικανών προέδρων που έχουν δολοφονηθεί είναι πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με τα χρόνια ύπαρξης των Η.Π.Α. από το ποσοστό των δολοφονημένων βυζαντινών αυτοκρατόρων στη διάρκεια της αυτοκρατορίας.


             Όσον αφορά την  βυζαντινή τέχνη, αυτή  ήταν από τις μεγαλύτερες σχολές τέχνης παγκοσμίως. Κανένας αρχαίος Έλληνας δε θα μπορούσε να χτίσει την Αγία Σοφία, αυτό απαιτούσε πολύ βαθιά τεχνική γνώση.

             Συγκρίνοντας Αγγλικανούς, Καθολικούς και Ορθοδόξους διευκρινίζει ότι  οι Αγγλικανοί ήταν ιδιαίτερα ανάστατοι διότι δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι πίστευαν οι Ορθόδοξοι σχετικά με την μεταβολή του οίνου και του άρτου σε αίμα και σώμα. Οι Ορθόδοξοι έλεγαν «είναι μυστήριο, που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε. Πιστεύουμε ότι γίνεται, αλλά το πώς δεν το γνωρίζουμε». Οι Αγγλικανοί όπως κι οι ρωμαιοκαθολικοί ήθελαν μια καθαρή εξήγηση. Αυτή είναι η τυπική διαφορά των Εκκλησιών και γι' αυτήν  ακριβώς αγαπά τους Ορθοδόξους.



Στην δεύτερη ανάρτηση πάλι με τον σερ Στήβεν Ράνσιμαν με θέμα  ¨Ευτυχώς υπάρχει η ορθόδοξη εκκλησία¨ μας λέει ότι «Χαίρομαι με τη σκέψη ότι στα επόμενα 100 χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται. Η Αγγλικανική Εκκλησία είναι σε πολύ κακά χάλια. Η Ρωμαιοκαθολική χάνει συνεχώς έδαφος».


Ναι μεν τα λεγόμενα ότι η Αρχαία Ελλάδα ήταν πολύ ένδοξη και ένας υπέροχος πολιτισμός, πράγμα αναμφισβήτητο, αλλά δεν συμφωνεί ότι ο βυζαντινός πολιτισμός υπήρξε μια σκοτεινή περίοδος του Μεσαίωνος που τους απωθεί.  Διαμαρτύρεται εναντίον της θέσεως αυτής! Στο Βυζάντιο υπήρχε υψηλό ήθος! Σχετικά δε με τη βυζαντινή τέχνη δεν υπήρξε σχεδόν ποτέ σωστή εκτίμησή της. Πιστεύει ότι ορισμένα βυζαντινά ψηφιδωτά είναι πολύ πιο υπέροχα από όλα τα αρχαία αγάλματα της κλασικής εποχής.

Η πεμπτουσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας δια μέσου της μακραίωνης ιστορίας της είναι ότι οι Βυζαντινοί διατηρούσαν πάντοτε -αν και σε ορισμένες περιστάσεις δεν το πέτυχαν εξ ολοκλήρου- ένα πνευματικό επίπεδο υψηλής στάθμης και φρονεί ότι αυτό είναι μάλλον η πεμπτουσία, το πιο σημαντικό στοιχείο τους. Και τονίζει ότι είναι ένα ευρύ και ελεύθερο θρησκευτικό επίπεδο. Για παράδειγμα, οι βυζαντινές ιεραποστολές στην Ευρώπη ενεθάρρυναν την έκδοση ιερών κειμένων στη γλώσσα των νεοεισαχθέντων χριστιανών. Κάτι τέτοιο η Ρώμη ποτέ δεν θα το έπραττε. Αυτό είναι ένα πράγμα, ανάμεσα σε άλλα για το οποίο  πολύ θαυμάζει τους Βυζαντινούς.



Ερχόμαστε στην Τρίτη ανάρτηση “Μίλα ρωμέϊκα” του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου. Εδώ διαβάζουμε τις απόψεις λογοτεχνών και ιστορικών σχετικά με τις λέξεις ¨Ρωμηός¨ και ¨Ρωμηοσύνη ¨.

Έχουμε τον  Γερμανό Βυζαντινολόγο Κρουμπάχερ που εξηγεί ότι το όνομα Ρωμηός διατηρήθηκε σε όλους τους χρόνους της Τουρκοκρατίας μέχρι σήμερα, καθώς επίσης μετά τον εξελληνισμό του ρωμαϊκού κράτους “Ρωμαίος εσήμαινε τον ελληνόφωνο πολίτη του ρωμαϊκού κράτους και στο τέλος καθ' ολοκληρίαν τον Έλληνα”.

Ο Βαλέτας λέγει ότι η λέξη η Ρωμηοσύνη είναι “εξαγιασμένη μέσα σε αγώνες, αίματα και μαρτύρια”, και αυτός ο όρος “εκφράζει ένα απ' τα λαμπρότερα στάδια της μακραίωνης ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού, που σε σύγκριση με τα προηγούμενα έχει το προνόμιο και την υπεροχή της λαογέννητης αυτοδυναμίας, που της εξασφαλίζει αντοχή, διάρκεια και αστείρευτο ανανεωτικό δυναμισμό”. “Η Ρωμιοσύνη είναι Ελληνισμός, ο Ελληνισμός όμως δεν είναι Ρωμιοσύνη”. Η Ρωμηοσύνη έχει “δική της ψυχολογία, δική της θρησκεία, δική της γλώσσα, δικό της λαογέννητο πολιτισμό, κρατώντας όσα στοιχεία της χρειαζόταν από την Αρχαιότητα και το Βυζάντιο και διασώζοντας τη συνείδηση της αρχαίας της καταγωγής”. 

Ο Κωστής Παλαμάς γράφει: “Ρωμιός και Ρωμιοσύνη δεν είναι και τα δύο παρά τα νέα ονόματα του Έλληνος και του Ελληνισμού”. Η Ρωμιοσύνη, κατά τον Κωστή Παλαμά ήταν η μητέρα που ανέστησε τον νέο ελληνισμό. Και γράφει για την Ρωμιοσύνη σε σχέση με τον ελληνισμό: “ Όμως, κάποιο αγνότερο και πιο βαθύ αίσθημα γλωσσικό, κάτι τι ποιητικό και μουσικά χρωματισμένο, κάτι το φτερωτό, λεβέντικο για μας και ανάλαφρο, που νομίζω δεν τόχει ο ελληνισμός με όλη τη βαρειά του ασάλευτη μεγαλοπρέπεια”.

Ο Διονύσιος Σολωμός είδε την Ρωμηοσύνη σαν “μητέρα μεγαλόψυχη στον πόνο και την δόξα”. Και ο Κωστής Παλαμάς “τήν χαρακτηρίζει "πολύπαθη" και γεννήτρα της βασίλισσας της ελευθερωμένης δηλαδή Ελλάδας” με το στίχο του: “Κρυμένη στην πολύπαθη τη Ρωμιοσύνη/ σα να ξανοίγω τη βασίλισσα Ελλάδα”.

Η Ρωμηοσύνη ως σύνθεση ελληνικότητας και Ορθοδοξίας έχει μέσα της την οικουμενικότητα, αφού τόσο ο Ελληνισμός όσο και η Ορθοδοξία διακρίνονται από το οικουμενικό-καθολικό “πνεύμα” τους. Έτσι, το “πνεύμα” της Ρωμηοσύνης μεταφέρεται και σε άλλους πολιτισμούς, ή μάλλον καλύτερα βοηθά τους ανθρώπους, όπου γης, να αντιμετωπίζουν τα δικά τους προβλήματα με την δύναμη αυτού του “πνεύματος”.



Στην τέταρτη ανάρτηση παρουσιάζω την ενθουσιώδη ομιλία του κ. Δημητρίου ElKhouryΔιαδρομή Βηρυτού – Αθηνών”, όπου ένα Μεσογειακό κύμα, το οποίο μετέφερε τον «Μέγα Αλέξανδρο» από τη «Μακεδονία» στις χώρες της Ανατολής, για να κάνει από εκείνο το εθνοτικό και πολιτισμικό μείγμα μια μεγάλη πολιτιστική ενότητα, η οποία είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός. Επίσης είναι ένα Μεσογειακό κύμα που μετέφερε τον Απόστολο Παύλο από την Ανατολή προς την Ελλάδα, για να φέρει το ευαγγέλιο της σωτηρίας στους φιλοσόφους της Αθήνας και τη δύναμη του σταυρού στους» διδασκάλους της σοφίας» …. Και από τότε, σχηματίστηκαν όλα τα θεμέλια της κοινής μας πολιτιστικής ταυτότητας.


Η Ελληνική Χριστιανική, ή αλλιώς η Ρωμιακή ταυτότητα» είναι εκείνος ο αετός  με τις δύο κεφαλές «η κεφαλή που βλέπει την Ανατολή κι η άλλη που βλέπει τη Δύση , με την πνευματική και την πολιτική κεφαλή… Αυτή είναι η ουσία της ελληνικής ταυτότητας και της αποστολής της. …

Αν γίνει η ταυτότητά μας μόνο Δυτική, θα πεθάνει. 

Αν γίνει μόνο υλική, θα πεθάνει.


Πόση ανάγκη έχουμε σήμερα να επικεντρωθούμε σε αυτές τις δύο πτυχές της πολιτισμικής μας ταυτότητας; Αν σήμερα τεθεί σε μας το ερώτημα: Ποια είναι η ιδιότητα της Ελλάδας; Η απάντηση πρέπει να είναι άμεση, αρμονία ανατολής και δύσης, αρμονία πνευματική και υλική Αιώνιος Δικέφαλος. Αυτός είναι ο «Ελληνισμός».

Εξ αιτίας των γεγονότων στην μαρτυρική Συρία τελειώνει με τον όρκο:

Εμείς ορκιστήκαμε με τον όρκο των Σπαρτιατών εναντίων των Περσών.

 τον όρκο του ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ εναντίων των ΟΘΩΜΑΝΩΝ.

“πεθαίνουμε ελεύθεροι και δεν θα ζήσουμε σκλάβοι.
 Οι ελεύθεροι δεν φοβούνται τη σταύρωση γιατί την τρίτη ημέρα θα αναστηθούν.

Και εσείς θα λιώσετε σαν τα κεριά , και θα σκορπιστείτε σαν το σκοτάδι… Γιατί εμείς είμαστε το πνεύμα Αληθείας, το πλήρωμα της ζωής , και η χαρά της Ανάστασης.






                                                                                                    Εὐάγγελος ὁ Σάμιος


                              20 Σεπτεμβρίου 2014

                                           Αγίου  Ευσταθίου μεγαλομάρτυρος

                                                                                                            Έκδοση 1η



alt

Χάρτης της Ρωμανίας (Βυζαντίου)

...από το 324 μ.Χ. έως το 1453 μ.Χ.

  Διευκρινίζεται ότι στο τέλος του κειμένου υπάρχει η εν λόγω ανάρτηση στο slideshare. Έτσι  διευκολύνονται  όσοι επιθυμούν να διαβάζουν  μακροσκελείς αναρτήσεις σε μορφή βιβλίου.

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1.           Το Βυζάντιο κι εμείς
          Sir Steven Runciman
2.           Ευτυχώς υπάρχει η Ορθόδοξη Εκκλησία
          Sir Steven Runciman
3.             “Μίλα ρωμέϊκα”
Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου
4.           Διαδρομή Βηρυτού – Αθηνών
         κ. Δημητρίου ElKhoury (η ομιλία και σε βίντεο)

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Ἡ ΚαΓκεΜπέ ἀποφαίνεται: ὁ Χριστιανισμός σώζει μία ἀπειλούμενη κοινωνία (ἤτοι Στάδια ὑπονομεύσεως μιᾶς κοινωνίας)

 Βιογραφικά στοιχεία του Γιούρι Αλεξάντροβιτς Μπέζμενοφ


Σειρά αναρτήσεων: Αναζητώντας την γνώση (ρίζα) των γεγονότων
                                                                                                                                                                         Μάιος  2014


 Σχόλιο ΠΑΖΛ:  Αγαπητοί αναγνώστες ξεκινάμε μία νέα σειρά αναρτήσεων στην προσπάθειά μας να αποκτήσουμε την γνώση (ρίζα) των γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας. Έτσι θα μπορέσουμε:

     Να καταλάβουμε τι συμβαίνει στην Ελλαδίτσα μας, να δούμε από άλλη οπτική γωνία όλα τα γεγονότα, εκκλησιαστικά, οικονομικά, κοινωνικά, εθνικά, κλπ.


     Να δούμε αυτό που πραγματικά συμβαίνει και όχι αυτό που θέλουν ¨κάποιοι¨ να δούμε ότι συμβαίνει.

     Να αντιληφθούμε ότι κάποιοι ¨δουλεύουν¨για να πετύχουν το σκοπό τους, όταν εμείς αμέριμνα ¨κοιμόμαστε¨.

     Να ασκήσουμε την κρίση μας και την μνήμη μας.

     Να γίνουμε πολίτες της Ελλάδας  όπως ορίζει ο Αριστοτέλης:
          Ο πολίτης ουδενί των άλλων ορίζεται μάλλον ή τω μετέχειν κρίσεως και αρχής.     μτφρ: το κύριο γνώρισμα του πολίτη είναι η συμμετοχή στην απονομή δικαιοσύνης και στην άσκηση εξουσίας

 Διευκρινίζεται ότι στο τέλος του κειμένου υπάρχει η εν λόγω ανάρτηση στο slideshare. Έτσι  διευκολύνονται  όσοι επιθυμούν να διαβάζουν  μακροσκελείς αναρτήσεις σε μορφή βιβλίου.

    

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Κυριακή της Ορθοδοξίας ( Α΄ Νηστειών) - H Αναστήλωση των Αγίων Εικόνων και η Αγία Θεοδώρα η Αυγούστα.

Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακή ορθοδοξιας

  ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ: 07/03/2014

 Γράφει Εὐάγγελος ὁ Σάμιος   


Σχόλιο ΠΑΖΛ : Η Πρώτη Κυριακή των νηστειών της Σαρακοστής, ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας. Αυτήν την ημέρα γιορτάζουμε την αναστύλωση των αγίων και σεμνών εικόνων από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα το 843 μ.Χ. της οποίας  το σεπτό της σκήνωμα μεταφέρθηκε το 1456  στην Κέρκυρα, όπου φυλάσσεται ακέραιο. Η μνήμη της τιμάται στις 11 Φεβρουαρίου.

Η προσκύνηση των εικόνων κατέχει μία πολύ σημαντική θέση σ’ αυτή τη διατηρηθείσα παράδοση κι αυτό διότι η εικόνα δεν είναι μια απλή απεικόνιση ούτε μια διακόσμηση, ούτε ακόμα μία εικονογράφηση της αγίας Γραφής. Είναι κάτι περισσότερο: Ισότιμη του ευαγγελικού μηνύματος, είναι ένα λατρευτικό σκεύος που συμμετέχει ολόκληρο στην λειτουργική ζωή. 

«Ου γαρ ζωγράφων εφεύρεσις η των εικόνων ποίησις, αλλά της Καθολικής Εκκλησίας έγκριτος θεσμοθεσία και παράδοσις» διακηρύττουν οι πατέρες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου.

Δεν είναι ξένη αυτή η εορτή με το πνεύμα της Τεσσαρακοστής. Αγιογραφικό εργαστήριο αναστήλωσης είναι η Εκκλησία. Η Τεσσαρακοστή είναι ένα ταξίδι επιστροφής στον Παράδεισο. Αναστηλώνοντας τις Εικόνες, ομολογούμε και δεσμευόμαστε για την αναστήλωση της δικής μας εικόνας, της εικόνας του Θεού. Η Κυριακή της Ορθοδοξίας είναι η Νίκη του Ανθρώπου, είναι ο θρίαμβος της Εκκλησίας πάνω στην φθορά και τον θάνατο, πάνω στην φιλοσοφία και την κοσμική πλάνη. 

Η εικόνα και μάλιστα η θρησκευτική απεικόνιση, αποτελεί βασικό στοιχείο του παγκόσμιου πολιτισμού. Η παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά έχει να επιδείξει ανυπολόγιστης καλλιτεχνικής αξίας έργα θρησκευτικής ζωγραφικής. Τα σπουδαιότερα μνημεία – ναοί του κόσμου είναι καταστόλιστοι από εικονογραφίες άφθαστης τεχνοτροπίας.

Αυτά και άλλα πολλά θα διαβάσουμε μέσα από της ενότητες της παρούσας ανάρτησης. 


Έχουμε λοιπόν τις παρακάτω ενότητες:  

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

                                          

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ  ΚΑΙ  ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
                          
                                                                του π. Ιωάννη Σ. Ρωμανίδη                                                                                                             Έκδοση 1η

    
    Σειρά αναρτήσεων: Αναζητώντας την ξεχασμένη ταυτότητά μας

  ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2014

Περιεχόμενα

Σχόλιο   ΠΑΖΛ
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ
α) αφιλοτιμία και χυδαιότης
β)  το εισαχθέν όνομα
γ)  ειρωνεία και καταφρόνησις
δ) πραγματικά Ρωμιοί
ε) έξωθεν επιβολή
στ) Κοραής κατά Ρωμηοσύνης
ζ) τα κριτήρια
η) το Γραικός και οι Φράγκοι
θ) πλαστογραφία Ρωμηοσύνης και οι Νεογραικοί
ι) υπόδουλοι στον εαυτόν μας
ια) συμφωνία Νεογραικών και Τούρκων
ιβ) υπό τα ράκη της Ρωμηοσύνης
ιγ) πόθεν το πρόβλημα που τα συμφέροντα
ιδ) Ρωμαίοι, Έλληνες και τα συντάγματα
ιε) τα πρωτόκολλα των Τριών Δυνάμεων
ιστ) διαμαρτυρία Παλαμά
ιζ) που και πότε άρχισεν η Ρωμηοσύνη
ιη) ευρωπαϊκός ρατσισμός και οι Νεογραικοί
ιθ) Ρωμηοσύνη δίγλωσσος μέχρι σήμερον
κ) οι Ρωμαίοι εξελληνίσθησαν π.Χ.
κα) και ο λαός της Ρώμης ωμιλούσε ελληνικά
κβ) ο Ρωμηός ο ίδιος από π.Χ.
κγ) ουδέποτε λατινική, ουδέποτε γραικική, πάντα ρωμαίϊκη
κδ) ο Παλαμάς υποστηρίζει τα πραγματικά μας ονόματα
κε) Ρωμανία - Ρούμελη
κστ) συμμαχία Κομιτατζήδων και Νεογραικών
κζ) διάλυσις της Ρωμηοσύνης του Ρήγα του Βελεστινλή
κη) αφιλοπάτριδες οι Νεογραικοί
κθ) ο Παλαμάς προείδε την Ρωμηοσύνην θριαμβεύτριαν
Πηγές
Σας προτείνουμε ακόμη να διαβάσετε

 Διευκρινίζεται ότι στο τέλος του κειμένου υπάρχει η εν λόγω ανάρτηση στο slideshare. Έτσι  διευκολύνονται  όσοι επιθυμούν να διαβάζουν  μακροσκελείς αναρτήσεις σε μορφή βιβλίου.